Tercet CAMon wystąpił na comiesięcznym spotkaniu PTAAAKa
Trzecie w tym roku spotkanie "PTAAAK"-a odbyło się 12 marca 2025 roku w restauracji "Zwierzyniec". Na wstępie nasza "PTAAAK"-owa poetka Aldona Latosik, wyprzedzając nieco kalendarz, zaprezentowała dwa swoje wiersze o wiośnie.
Tercet CAMon
Marta i Anna Gramsz
Cecylia Sobczak
Zdjęcia Hieronim Dymalski
Zdjęcia Hieronim Dymalski
Zdjęcia Hieronim Dymalski
Zdjęcia Hieronim Dymalski
1/7
W kwestiach bardziej formalnych prezes Włodzimierz Sładkowski uroczyście wręczył legitymacje członkowskie najnowszym (choć już aktywnym od 2024 roku) członkom stowarzyszenia: Anecie Kłopot-Warteckiej i Janowi Jacewiczowi. 
Po tych formalnościach przyszedł czas na ucztę muzyczną, którą wypełniły trzy młode wokalistki: Ania i Marta Gramsz oraz Cecylia Sobczak, które już dały się poznać wcześniej publiczności "Poznańskich Muzykalii" w Parku Wilsona. Śpiewały tam w koncertach poświęconych utworom z repertuaru Zbigniewa Wodeckiego i zespołu "Bajm" i dały się poznać jako specjalistki od śpiewu wielogłosowego. W ramach godzinnego recitalu wystąpiły w różnych konfiguracjach: solo, w duetach i w tercecie. W repertuarze znalazły się piosenki z repertuaru uznanych gwiazd polskiej estrady jak Zbigniew Wodecki, Maryla Rodowicz czy Beata Kozidrak ale też współczesnych idoli jak Sanah. Były też utwory anglojęzyczne w tym znane hity musicalowe. Zebrana publika nagrodziła występ długimi i gromkimi brawami domaganąc się bisu. W drodze szybkiego plebiscytu na bis wybrano "Niech żyje bal" w zmienionej aranżacji i wykonaniu Cecylii Sobczak. Po występie doszło jeszcze do ujawnienia , że Wojtek Szopka, jeden z najbardziej zapracowanych członków "PTAAAK"-a z racji nagłaśniania wszystkich koncertów i prezentacji na comiesięcznych spotkaniach, kończy następnego dnia 70 lat. 
Na tą wieść wszyscy obecni zareagowali powstaniem z miejsc i płynącymi z serc i gardzieli gromkimi tonami pradawnej pieśni "Sto lat"... Podziękowania wzruszonego Wojtka dopełniły obrazu ogólnego zbratania i wszechogarniającej niebiańskiej miłości, która trwała już do końca tego spotkania.
Na tą wieść wszyscy obecni zareagowali powstaniem z miejsc i płynącymi z serc i gardzieli gromkimi tonami pradawnej pieśni "Sto lat"... Podziękowania wzruszonego Wojtka dopełniły obrazu ogólnego zbratania i wszechogarniającej niebiańskiej miłości, która trwała już do końca tego spotkania.
